فقر اینه که ۲ تا النگو توی دستت باشه و ۲ تا دندون خراب توی دهنت؛
فقر اینه که روژ لبت زودتر از نخ دندونت
تموم بشه؛
فقر اینه که شامی که امشب جلوی مهمونت
میذاری از شام دیشب
و فردا شب خانواده ات بهتر باشه؛
فقر اینه که ماجرای عروس فخری خانوم و زن
صیغه ای پسر وسطیش
رو از حفظ باشی اما از تاریخ کشورت هیچی ندونی؛
فقر اینه که از بابک و افشین و سیاوش و مولوی و رودکی و خیام
چیزی جز اسم ندونی
اما ماجراهای آنجلینا جولی و براد پیت و سیر
تحولی بریتنی اسپرز رو پیگیری کنی؛
فقر اینه که وقتی با زنت می ری بیرون مدام بهش گوشزد کنی که
موها و
گردنشو بپوشونه،
وقتی تنها میری بیرون جلو پای زن یکی دیگه ترمز بزنی
و بهش بگی خوششششگلهههه؛
فقر اینه که وقتی کسی ازت میپرسه در ۳ ماه اخیر چند تا کتاب خوندی
برای پاسخ دادن نیازی به شمارش نداشته باشی؛
فقر اینه که ۶ بار مکه رفته باشی و گرسنگی و درموندگی همسایه
بغلیت رو ندونی
فقر اینه که فاصله لباس خریدن هات از
فاصله مسواک خریدن هات کمتر
باشه؛
فقر اینه که کلی پول بدی و یک عینک دیور
تقلبی بخری اما فلان کتاب
معروف رو نمی خری تا فایل پی دی اف ش رو مجانی گیر بیاری؛
فقر اینه که حاجی بازاری باشی و پولت از
پارو بالا بره اما کفشهات واکس
نداشته باشه و بوی عرق زیر بغلت حجره ات رو برداشته
باشه؛
فقر اینه که توی خیابون آشغال بریزی و از
تمیزی خیابونهای اروپا تعریف
کنی؛
فقر اینه که ۱۵ میلیون پول مبلمان بدی اما
غیر از ترکیه و دوبی هیچ کشور
خارجی رو ندیده باشی؛
فقر اینه که ماشین ۴۰ میلیون تومانی سوار بشی و
قوانین رانندگی رو
رعایت نکنی؛
فقر اینه که به زنت بگی کار نکن، ما که
احتیاج مالی نداریم؛
فقر اینه که همه جا شعار بدی که دموکراسی می خوای، تو
خونه بچه ات
جرات
نکنه از ترست بهت بگه که بر حسب اتفاق قاب عکس مورد علاقه
ات رو شکسته؛
فقر اینه که وقتی ازت بپرسن سرگرمی های تو چی هستند بعد از یک
مکث طولانی بگی موزیک و تلویزیون؛
فقر اینه که کتابخانه خونه ات کوچکتر از
یخچالت(یخچال هایت) باشه؛
